De Ingraham Trail, de weg naar het noorderlicht bij Yellowknife
De meeste noorderlichttours vanuit Yellowknife brengen minstens een deel van de nacht op één weg door. Highway 4, de Ingraham Trail, gaat oostwaarts de stad uit langs meren en rotsige heuvels waar de gloed van de stad snel vervaagt. Deze gids behandelt de meren langs de weg en de tours die hem gebruiken, plus wat je kunt verwachten als je hem zelf rijdt.
Een weg oostwaarts het donker in
De Ingraham Trail is Highway 4, die zo'n 70 km oostwaarts loopt vanuit Yellowknife. Hij eindigt bij Tibbitt Lake en komt onderweg langs een lange reeks meren tussen de rotsige heuvels van het Canadian Shield.
Zodra je de rand van de stad verlaat, blijven de straatlantaarns binnen enkele minuten achter. Dat snelle donker is de belangrijkste reden dat de tours deze kant op gaan.
De stad en het land rond de weg zijn het traditionele gebied van de Yellowknives Dene First Nation. Respecteer privéterrein en borden bij hutten als je ergens langs de weg stopt.
Waarom hij werkt voor het noorderlicht
Twee dingen maken de trail tot de noorderlichtweg van de stad. Een donkere hemel ligt maar een kort stukje rijden van je hotel, en de meren geven wijde uitzichten tot aan de horizon.
In de winter bevriezen die meren tot vlakke witte voorgronden, met een bosrand op de overkant als lijst voor de hemel. Je ziet er een lage groene boog over het ijs die een bos zou verbergen.
Yellowknife ligt onder de aurora-ovaal, dus het noorderlicht verschijnt vaak hoog boven je hoofd en niet alleen bij de horizon. Gegarandeerd is het nog steeds niet, en de wolken beslissen de meeste nachten.
Meren onderweg
De meren volgen elkaar op terwijl je oostwaarts rijdt. Namen die je van een gids kunt horen zijn deze, ruwweg op volgorde vanaf de stad.
- Yellowknife River Territorial Park, vlak bij het begin van de trail
- Prosperous Lake
- Madeline Lake, waar Destination NWT zijn lodge heeft
- Pontoon Lake
- Prelude Lake
- Hidden Lake, in Hidden Lake Territorial Park
- Tibbitt Lake, bij het eind van de weg
Hoe ver een tour rijdt hangt af van de nacht en de organisator, dus de stops wisselen. Het doel is een open hemel zonder wolken, niet een bepaald meer.
Welke tours de trail gebruiken
De bus van Yellowknife Vacations vanaf ~€ 55 is rond de trail opgebouwd. Hij stopt op drie verschillende plekken langs de weg voor verschillende uitzichten en foto's, met live uitleg van de chauffeur-gids en een professionele fotograaf aan boord.
Destination NWT vanaf ~€ 87 heeft zijn basis in een warme lodge bij Madeline Lake. Op bewolkte nachten rijdt de bus langer door naar een helderder gebied.
Aurora Bus Tours vanaf ~€ 61 noemt Yellowknife River Territorial Park als stop in het programma op Viator. Verder kiest de gids de plekken naar de omstandigheden van die nacht.
De blokhuttour vanaf ~€ 90 gebruikt een eigen blokhut zo'n 15 minuten van de stad. Onze gids over tourstijlen legt uit hoe de vier nachten verschillen.
Drie stops op de trail in één nacht
De bus van vier uur van Yellowknife Vacations, voor maximaal 16 gasten, heeft warme chocolademelk en koekjes aan boord. De foto's van de fotograaf zijn gratis, en GetYourGuide geeft 4,7 uit 290+ reviews.
Hoe een stop op de trail voelt
Een stop op een winternacht betekent dat je uit een warme bus de diepe kou in stapt, naast een meer. Je ogen hebben enkele minuten nodig om aan het donker te wennen voordat zwak noorderlicht goed zichtbaar wordt.
Zwak noorderlicht kan er voor het oog grijswit uitzien terwijl een camera groen oppikt. Wordt het sterker, dan is de kleur duidelijk. Het licht kan dan binnen seconden over de hemel trekken.
Stilstaan op ijs is kouder dan lopen, dus korte periodes buiten met pauzes in de bus werken beter dan één lange wachttijd. Hand- en voetwarmers in je zakken helpen bij elke stop.
Gebruik een hoofdlamp met rood licht in plaats van wit, zodat je het nachtzicht en de foto's van anderen niet verpest. Richt hem op de grond als je loopt.
Zelf rijden in het donker
Je kunt een auto huren en de trail zelf rijden, maar neem hem serieus. Reken op ijs op de weg en helemaal geen straatverlichting. Wilde dieren kunnen zonder waarschuwing uit het bos stappen.
Stop nooit op de weg zelf om omhoog te kijken. Zet de auto helemaal aan de kant op een uitwijkplaats of parkeerplek, en reken erop dat andere noorderlichtkijkers dezelfde plekken gebruiken. Een donkere auto in de berm is slecht te zien, dus parkeer ruim buiten de rijbaan.
Kou is het andere risico. Bij −30 °C kan een auto moeilijk starten, en pech ver van de stad is ernstig, omdat onbedekte huid op de koudste nachten snel bevriezing kan oplopen.
Neem volledige winterkleding mee voor iedereen en houd de tank goed gevuld. De toestand van de weg verandert van nacht tot nacht, dus controleer die voordat je vertrekt.
Bij een eerste bezoek is een tour de eenvoudigere keuze, want de gids kent de uitwijkplaatsen en de bus blijft warm. Onze kledinggids geldt in beide gevallen.
Je nacht op de trail plannen
De trail ziet er in de herfst anders uit, als de meren nog open zijn en het noorderlicht kunnen weerspiegelen, dan in de winter, als ze bevroren onder de sneeuw liggen. Onze gids over de beste maanden weegt de twee af.
Herfstnachten (ruwweg half augustus tot begin oktober) schommelen rond het vriespunt of net eronder. De winter (ongeveer half november tot begin april) brengt lange nachten en kou die in januari vaak onder −30 °C zakt.
Fotografen lezen het best onze pagina over het fotograferen van het noorderlicht voor de eerste nacht. De gids over de voorspelling legt uit waarom wolken meer tellen dan de Kp-index, en de prijsvergelijking zet de tarieven op een rij.